Зообақ қызметкерлерінің әлеуметтік желі арқылы тараған өтінішіне орай қала тұрғындары зообаққа бес жүзге жуық жаңа жылдық шырша әкелген.

Идея авторы кәдімгі орамдалған шөптерден шырша, жыл символы – тышқаннан бастап, оның отбасы, Аяз ата мен Ақшақар, отарба, ертегілер кейіпкерлері, бөшкелер орнатып, ауыл-аймақты таңдай қақтырып отыр.

Тіпті бұл көрініс Ұлыстың ұлы күні – әз-Наурызға дейін сақталып, сабан шырша – киіз үйге, Аяз ата мен Ақшақар – Қыдыр ата мен Қожанасырға айналып жатса артық емес.

25 жастағы терек ағашы шырша ағашынан 7 есе артық, себебі ауаны 10 есе ылғалдандырады.

Ауаны жақсарту мақсатында 7 шырша, 3 әк немесе 4 қарағайдың орнына 1 терек отырғызуға болады.

Мұны қарағай да, шырша да, катальпа да, қарағаш та жасай алмайды», дейді Ж.Жиембаев атындағы Қазақстан өсімдіктерді қорғау және карантин ғылыми-зерттеу институтының ормандар мен ағаш екпелерін қорғау тобының жетекшісі Нұржан Мұхамадиев.

Шырша, шынар ағаштары отырғызылып, Абайдың домбырасының пішінінде жасалған нысан басына ақынның қара сөздері жазылған мәрмәр тастар қойылды.

200-ге жуық шырша егіліп, амфитеатр төбесіне күмбез орнатылды.

Жұматайшылап айтсақ, «шырша инесі, ырғай бүрі сорғалап», Найзағараның басынан Ай қорғалап, Егізқараның арасынан жұлдыздар жорғалап, күнімен жортып шөлдеп кеп, түнімен шабыт кәусарына мелдектеп, таң алдында талып жығылып ем, әлдекімдердің күбір-күбір үндерінен оянып кеткенім.

Көк шөп, гүл, төмен қарай төгіліп өсетін сәмбітал, мәжнүнтал, қайың, көкке созылып өсетін бәйтерек, үйеңкі, емен, қарағаш, арша, шырша, бәрі де кішкентай көктен өнеді ғой.

Жаңа жылдық газеттің алғашқы нөміріне былай деп бата берген: «Жасыл шырша түбінен жүгіріп шыққан қояндай өлең-жырдың аппақ даласына тағы бір жас талант аяқ басты.

Есік алдына жақын саябақта жасыл бояуы оңа бастаған шырша мен биік өскен сәмбі тал, көнбіс қарағаш пен тіп-тік боп көк тіреген аққайың көзге сұлу көрініп, көңіл шіркінді өзіне баурайды.

Түнгі қаракөк аспан, жалт-жұлт етіп жақұттай жарқыраған, көзін бір ашып, бір жұмған жұлдыздар, жер-көкті ақ күміс сәулесімен жарқыратып тұрған толған Ай, алтын шапағы шуақ шаша оянған Күн, атқан таң мен батқан күннің арай-ажары, самырсын, шырша, балқарағай, қайың жапырақтарының бір-бірімен жарыса, алуан түспен түрленіп, көздің жауын алуы – бәрі-бәрін жадына жаза берген.

Жасыл мәуіт, көк шұға, бұйра тоғай, ақ өзен, гүл айдаған үр самал, қызыл түс, сиыр бүйрек үй тастар, көк тонды, көлеңкелі шырша, жүйткіген жирен ат, шоқтай қызарған құбыла, құрымдай қара бұлт, гүл төселген соқпақ…