«Бір жерде жаяу, бір жерде эшелонмен майдан даласынан тылға қарай ұзай бердік, ұзай бердік, – деп жазыпты Жора Джумабаев (оның аты-жөнінің қалай бұлай болғанын төменде айтамыз).

...Бала ғой, қанша қамқорлық, көмек көрсе де, басқа тұрмыс-тіршілікке көндіге алмаған әрі туған тілін сағынған Жора алғашқы түскен үйін көп ұзамай бір түнде тастап кетеді.

Сохранились в душе память о тех, кому обязан я и жизнью, и именем своим» (бұл жерде орысша жазғанын беріп отырмыз) деп жазыпты Жора ағамыз тағы да.

Сөйтіп көзі аспан түстес сап-сары баланың аты-жөні Алланың құдіретімен Жора Жұмабаев болып шыға келген!..

1949 жылы колхоз жас жігітті шопырлық курсқа жіберген (Мен елу екінші жылғымын, бала шағымда Жора ағамызды сан рет көргенмін, «полуторка» деген машина айдайтын).

Жора әскерде Эстонияда болыпты.

Жора колхозда механик, аудандық атқару комитетінде жүргізуші болған.

Осы кісінің ақылымен Жора енді сондағы милицияға ауысып, Қырғыз Алатауы баурайында бірнеше жыл істейді, Аня екеуінің екі ұлы дүниеге келеді.

Онан кейін Жора аға ауылға келді ме?

2018 жылы Жора аға қайтыс болыпты, одан төрт жыл арыда әйелі дүниеден өткен екен.

Сөйтсе ол тура Жора ағаның мұғалім келіні екен.

Жора ағаның ұрпағы әкелерінің, аталарының өсіп азамат болған жерін бір көргісі келеді екен.

Сондағы кіші әкенің: «Бұл келін қайратты күң бола қалмай ма?» деп қуанғанының өзі бір жора әңгіме.

– Жора, қалың қалай?

«Е, өз шаңырағынан шығып, туған ауласында шалқайып отырғанға не жетсін!» деп, Жора орыс көршісіне іштей қызғана қарады.

Оны байқайтын Жора ма?

Таңдайтын Жора бар ма, бұйырғанына мәз!

Өзі болса әкесі азан шақыртып қойған «Жайсаңғали» деген есімін ұмытып, «Жора» болып кеткен.

Немерелер мектепке барып, енді Жора «үйішілік тәрбиеші мұғалімге» айналды.

Жора да одан кем емес дауыспен: «Әлі алпысқа да келмедім, неге біреудің баласын бағып үйде отыруым керек?!

Шахмат дейсіз бе, Жора сияқтыларға ондай ақсүйек ойын қайдан жұқсын?

– Жора, қымбаттым, мен біттім!

– Жора!

– Жора!

– Жора, сен енді осында тұр, суық түскенше.

Ал “Жора Ташкентский” жаңылыспасақ, 2005 жылы Шымкентке жергiлiктi қылмыстық топтардың “разборкасына” келiп қатысып, қаладағы сауналардың бiрiнде тұтқындалған болатын.

Сол кездерi “Жора Ташкентскиймен” жақсы араласқан жергiлiктi авторитеттердiң аттары аталды, бiрақ олардың iшiнде Тоқтар Төлешев жоқ болатын.

Өйткені Совет Одағы кезінде қалыптасқан жора – қазаққа ғана емес, күллі одаққа масыл әдебиет қалдырып кетті.

Ибн-Фадланның айтуынша, өлген адамның басына ағаш мүсін қадау оғыз тайпаларына тән болған жора.